حسرت دست گہ و پاے تحمل تا چند

(Ghazal)

حسرت دست گہ و پاے تحمل تا چند
رگ گردن خط پیمانۂ بے مل تا چند
 
ہے گلیم سیہ بخت پریشاں کا کل
موئنہ بافتن ریشۂ سنبل تا چند
 
کوکب بخت بجز روزن پر دور نہیں
عینک چشم جنوں حلقۂ کا کل تا چند
 
چشم بے خون دل و دل تہی از جوش نگاہ
بہ زبان عرض فسون ہوس گل تا چند
 
بزم داغ طرب دباغ کشاد پر رنگ
شمع و گل تا کے پروانہ و بلبل تا چند
 
نالہ دام ہوس و درد اسیری معلوم
شرح بر خود غلطی ہاے تحمل تا چند
 
جوہر آئنہ فکر سخن ہوے دماغ
عرض حسرت پس زانوے تامل تا چند
 
سادگی ہے عدم قدرت ایجاد غنا
ناکسی آئنۂ ناز توکل تا چند
 
اسدؔ خستہ گرفتار دو عالم اوہام
مشکل آساں کن یک خلق تغافل تا چند

Source: غیر متداول